Πώς να αγκαλιάζεις την αλλαγή χωρίς να χάνεις την ισορροπία σου

Όταν μια αλλαγή συμβαίνει στη ζωή σου συνήθως έρχεται μετά από ένα μικρό σοκ. Κάποιες φορές είναι μια απώλεια. Άλλες μια απόρριψη. Άλλες μια ανατροπή που δεν είχες υπολογίσει. Και τότε χρειάζεται να της κάνεις χώρο μέσα σου ώστε το σώμα σου να προσαρμοστεί σταδιακά. Η αποδοχή είναι το κλειδί. Αν σου είναι ήδη γνώριμη αυτή η διαδικασία τότε πάμε ένα βήμα πιο πέρα.

Σε αυτή την περίπτωση, δεν μαθαίνεις απλά να αλλάζεις. Μαθαίνεις να υπάρχεις μέσα στην αλλαγή. Να την αφήνεις να απλωθεί μέσα και έξω από σένα. Να καταλαγιάσει. Να γίνει μέρος της καθημερινότητάς σου χωρίς να σε πιέζει και χωρίς να σε τραβά προς τα πίσω. Και όλα τα συναισθήματα ή οι σκέψεις που συνοδεύουν αυτή την αλλαγή, τα αποδέχεσαι όπως ακριβώς είναι. Δεν τα θάβεις. Δεν προσπαθείς να τα αλλάξεις. Τα αφήνεις να ρέουν.

Αυτή η αποδοχή μοιάζει με αργή μετάβαση. Μέρα με τη μέρα παρατηρείς πως αντιδράς πιο ήρεμα. Αρχίζεις να σκέφτεσαι διαφορετικά. Και όλο αυτό έγινε σταδιακά χωρίς να μπορείς να καταλάβεις πότε ακριβώς άλλαξε κάτι. Η αλλαγή δεν είναι ποτέ ένα δυνατό μπαμ. Είναι μια αθόρυβη μετακίνηση που αποκαλύπτει κάτι πιο αληθινό μέσα σου.

Μερικές φορές όμως εμφανίζεται και μια αντίσταση. Να κρατήσεις αυτά που γνώριζες. Να μείνεις κοντά σε παλιές συνήθειες που σε έκαναν να νιώθεις ασφαλής. Φυσικό είναι αυτό. Το παλιό έχει οικειότητα. Το καινούργιο θέλει χώρο. Και ο χώρος πάντα τρομάζει λίγο στην αρχή.

Η αποδοχή θέλει απαλότητα. Να ακούς τι χρειάζεται το σώμα σου. Να ακούς τι ζητά η καρδιά σου. Να αναπνέεις περισσότερο από όσο σκέφτεσαι.

Για μένα αυτό το στάδιο μοιάζει με εκείνες τις στιγμές που αγοράζω ένα καινούριο ρούχο. Στην αρχή δεν ξέρω αν μου ταιριάζει. Το αφήνω στο συρτάρι για λίγο καιρό μέχρι να έρθει η στιγμή που θα το φορέσω και θα καταλάβω πως μου ταιριάζει. Κάπως έτσι συμβαίνει και με την αλλαγή. Θέλει λίγο χώρο μέχρι να γίνει δική σου.

Και όσο αφήνεσαι και αποδέχεσαι κάτι μέσα σου σταθεροποιείται. Νιώθεις πως δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις να είσαι η νέα εκδοχή σου. Είσαι ήδη. Είσαι η συνέχεια όσων έχεις ζήσει και η αρχή όσων έρχονται.

Η εσωτερική αλλαγή είναι η στιγμή που σταματά να φαίνεται σαν μια αλλαγή. Αρχίζει να μοιάζει με εσένα.

Με αγάπη,
Έλενα