Η μοναχικότητα συχνά παρεξηγείται. Συνδέεται με απουσία, με έλλειψη, με κάτι που πρέπει να γεμίσει. Όμως υπάρχει μια άλλη ποιότητα μοναχικότητας, πιο ήσυχη και πιο αληθινή. Εκείνη που γεννιέται όταν η εσωτερική γαλήνη αρχίζει να σταθεροποιείται και η παρουσία δεν χρειάζεται υπενθύμιση.

Όταν δεν υπάρχει εσωτερική γαλήνη, η μοναχικότητα – που ονομάζεται μοναξιά – βαραίνει. Ο χρόνος μοιάζει άδειος, ο χώρος στενός. Ο νους αναζητά συντροφιά, ήχο, κίνηση, όχι από χαρά, αλλά από ανάγκη. Η σιωπή γίνεται δύσκολη γιατί φέρνει στην επιφάνεια όσα δεν θέλεις να δεις. Εκεί η μοναχικότητα βιώνεται ως απουσία των άλλων, όχι ως παρουσία του εαυτού.

Όταν όμως η γαλήνη αρχίζει να υπάρχει, κάτι αλλάζει. Η μοναχικότητα παύει να είναι απειλή. Δεν χρειάζεται να γεμίσει, ούτε να αποφευχθεί. Μετατρέπεται σε εσωτερικό χώρο, σε τόπο όπου μπορείς να αναπνεύσεις χωρίς να προσαρμοστείς σε κανέναν ρόλο. Δεν αποσύρεσαι από τη ζωή. Απλώς επιστρέφεις στον εαυτό σου.

Σε αυτή την ποιότητα μοναχικότητας, δεν νιώθεις ότι σου λείπει κάτι. Νιώθεις ότι υπάρχεις ολόκληρη. Η παρουσία με τον εαυτό δεν συνοδεύεται από σκέψεις αυτοκριτικής ή ανησυχίας. Υπάρχει μια ήρεμη αποδοχή αυτού που είσαι, χωρίς προσπάθεια να γίνεις κάτι άλλο. Και αυτή η αποδοχή γεννά σταθερότητα.

Η μοναχικότητα που πηγάζει από γαλήνη δεν σε κλείνει. Σε ανοίγει. Δεν σε απομακρύνει από τους άλλους, αλλά σου επιτρέπει να τους συναντάς χωρίς ανάγκη. Οι σχέσεις παύουν να είναι καταφύγιο και γίνονται επιλογή. Δεν πλησιάζεις για να καλύψεις κενό, αλλά για να μοιραστείς πληρότητα.

Αυτός ο εσωτερικός χώρος δεν είναι μόνιμος ούτε στατικός. Έρχεται και φεύγει, όπως όλα. Όμως όταν τον έχεις αγγίξει, ξέρεις ότι υπάρχει. Και αυτή η γνώση αλλάζει τον τρόπο που κινείσαι στη ζωή. Δεν φοβάσαι τόσο τη σιωπή. Δεν φοβάσαι τόσο τα κενά. Δεν φοβάσαι τόσο να είσαι μόνη.

Η γαλήνη δεν σε απομονώνει. Σε συμφιλιώνει με τον εαυτό σου. Κι εκεί, μέσα σε αυτή τη συμφιλίωση, η μοναξιά χάνει το βάρος της και μετουσιώνεται σε μοναχικότητα. Δεν είναι πια κάτι που πρέπει να αποφευχθεί. Είναι ένας τόπος επιστροφής. Ένας χώρος όπου μπορείς να σταθείς χωρίς να κρατιέσαι από τίποτα.

Με αγάπη,
Έλενα