Μην εξηγείς τον εαυτό σου και τις αλλαγές σου

Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή όπου νιώθεις την ανάγκη να εξηγήσεις τον εαυτό σου όπως είναι τώρα και γιατί έχει αλλάξει. Να δείξεις πως δεν εγκατέλειψες κανέναν. Πως δεν αδιαφόρησες. Πως απλώς άλλαξες εσωτερικά. Όμως η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεται να εξηγείς τον εαυτό σου. Οι αλλαγές που γεννιούνται μέσα σου είναι ιερές και δεν απολογείσαι γι’ αυτές.

Κάθε αλλαγή είναι μια φυσική συνέχεια αυτού που ήδη υπάρχει μέσα σου. Μια ήρεμη εσωτερική μετατόπιση που δεν χρειάζεται αποδείξεις ούτε δικαιολογίες. Η εσωτερική αλλαγή δεν συμβαίνει για να γίνει κατανοητή. Γίνεται επειδή είναι αναπόφευκτη. Η ζωή σε οδηγεί σε νέους τρόπους σκέψης και νέες αντιλήψεις και αυτό είναι κομμάτι της παρουσίας σου στον κόσμο.

Κάποιες φορές εξηγείς επειδή δεν θέλεις να παρεξηγηθείς. Άλλες φορές επειδή φοβάσαι ότι οι άλλοι δεν θα αναγνωρίσουν αυτό που έχεις γίνει. Όμως η ανάγκη αυτή συχνά κουβαλά έναν παλιό φόβο. Φόβο ότι αν δεν εξηγηθείς, δεν θα σε αγαπήσουν. Ότι αν δεν αποδείξεις τις προθέσεις σου, δεν θα σε δεχτούν. Ότι αν δεν παραμείνεις όπως πριν, ίσως χάσεις κάποιον.

Η εσωτερική αλλαγή όμως δεν είναι διαπραγμάτευση. Είναι επιστροφή. Επιστροφή στον εαυτό σου και στις αλήθειες που περίμεναν να τις συναντήσεις. Είναι ένα ήσυχο άνοιγμα προς την αυθεντικότητα, όπου δεν χρειάζεται να στηρίζεις κάθε βήμα με λόγια. Μερικές φορές η σιωπή εξηγεί περισσότερα από όσα μπορούν οι λέξεις.

Όσοι μπορούν να σε “δουν”, θα σε κατανοήσουν χωρίς πολλά. Όσοι σε αγαπούν αληθινά θα σταθούν δίπλα σου ακόμη κι αν δεν ξέρουν όλες τις λεπτομέρειες. Όσοι συνδέονται μαζί σου με καθαρή πρόθεση δεν θα ζητήσουν αποδείξεις. Θα νιώσουν αυτή την αλλαγή και θα την αφήσουν να τους μιλήσει μόνη της.

Δεν χρειάζεται να απολογείσαι επειδή πήγες ένα βήμα παραπέρα. Δεν χρειάζεται να εξηγείς γιατί δεν χωράς πια σε παλιές εκδοχές του εαυτού σου. Αλλάζεις επειδή μπορείς να ζεις πιο αυθεντικά και να εκφράζεις ένα μεγαλύτερο κομμάτι αυτού που είσαι. Και όταν ο εσωτερικός σου χώρος διευρύνεται, δεν ζητά άδεια από κανέναν.

Άφησε λοιπόν τους άλλους να σε γνωρίσουν ξανά μέσα από αυτό που γίνεσαι. Χωρίς ανάλυση. Χωρίς άμυνα. Χωρίς προσπάθεια να αποδείξεις πως είσαι ακόμη το ίδιο άτομο. Γιατί δεν είσαι και αυτό είναι μέρος της διαδρομής σου.

Οι αλλαγές σου δεν χρειάζονται εξήγηση. Χρειάζονται μόνο εσένα. Να τις τιμήσεις χωρίς φόβο και χωρίς ντροπή. Να τις κρατήσεις απαλά σαν κάτι ιερό που γεννήθηκε μέσα από βαθιά επίγνωση και καθαρή πρόθεση.

Και όταν σταματήσεις να εξηγείς, θα νιώσεις μια απελευθέρωση. Την ελευθερία να είσαι. Να αναπνέεις. Να συνεχίζεις χωρίς βάρος και χωρίς εκείνα τα δεσμά που σε κρατούν στη γνώμη των άλλων. Να ζεις τη δική σου πορεία χωρίς να χρωστάς καμία διευκρίνιση σε κανέναν. Η αλήθεια σου δεν χρειάζεται εξήγηση. Είναι η εσωτερική σου πυξίδα και αυτό είναι κάτι βαθιά προσωπικό.

Με αγάπη,
Έλενα