Πώς να νιώσεις ξανά ευτυχία μέσα στις δυσκολίες

Η ευτυχία δεν είναι πάντα εύκολη. Μερικές φορές μοιάζει σαν ένα λεπτό άνοιγμα ανάμεσα σε προκλήσεις, σκέψεις και κουρασμένες στιγμές. Δεν είναι μόνιμη κατάσταση. Δεν είναι υπόσχεση. Είναι περισσότερο ο τρόπος να βλέπεις τον κόσμο μέσα από μια μικρή χαραμάδα φωτός ακόμη κι όταν ο νους γκρινιάζει ή οι συνθήκες δεν βοηθούν.

Κανείς δεν είναι ευτυχισμένος όλη την ώρα. Όλοι έχουμε τον δικό μας ουρανό και μέσα από κάθε ουρανό περνούν σύννεφα. Η ευτυχία δεν διώχνει για πάντα τα δύσκολα. Απλώς τα μαλακώνει λίγο πιο γρήγορα.

Υπάρχουν μέρες που νιώθεις στεναχώρια, θυμό ή απογοήτευση. Μπορεί να παρασύρεσαι για λίγο από μια δύσκολη σκέψη. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είσαι «αρκετά ευτυχισμένη». Σημαίνει ότι είσαι άνθρωπος και ότι νιώθεις βαθιά. Η ευτυχία δεν σβήνει τα συναισθήματα. Απλώς φέρνει μια μικρή ανάσα ανάμεσά τους.

Το πρώτο βήμα για να πλησιάσεις την ευτυχία είναι να παρατηρήσεις τη δυστυχία. Να μην ακολουθείς κάθε συναίσθημα εκεί που θέλει να σε πάει αλλά και να μην το πιέζεις να φύγει. Τα συναισθήματα χρειάζονται εσωτερικό χώρο για να ρέουν. Παρατήρησέ τα αντί να τα κυνηγήσεις ή να τα κρύψεις. Δώσε τους χώρο να σου μιλήσουν αν έχουν κάτι να σου πουν. Και παράλληλα, ασχολήσου με κάτι που αγαπάς. Μην περιμένεις να φύγει το βάρος στην καρδιά για να κάνεις κάτι σε ευχαριστεί.

Το δεύτερο βήμα είναι να θυμηθείς ότι οι προκλήσεις και οι όμορφες στιγμές γεννιούνται από το ίδιο σημείο. Η ζωή δεν ξεχωρίζει τα γεγονότα σε «καλά» και «κακά» όπως κάνουμε εμείς. Οι δυσκολίες δεν έρχονται για να μας τιμωρήσουν. Έρχονται για να μας αλλάξουν εκεί που έχουμε σκληρύνει. Να μας μάθουν κάτι που δεν βλέπαμε νωρίτερα. Να μας πάνε λίγο πιο πέρα. Η πρόκληση δείχνει το σημείο που χρειάζεται αλλαγή.

Όταν συμβαίνει κάτι δύσκολο, μπορείς να ρωτήσεις απαλά: Τι έχω να μάθω από αυτό; Η ερώτηση δεν αναιρεί τον πόνο. Απλώς ανοίγει έναν μικρό δρόμο προς το φως.

Αν βιώνεις απώλεια, άφησε τα συναισθήματα να κυλήσουν. Θλίψη, νοσταλγία, σύγχυση, θυμό. Όλα έχουν χώρο. Κανένα δεν ακυρώνει την αγάπη. Η σχέση δεν χάνεται. Αλλάζει μορφή. Και κάποια στιγμή το σώμα βρίσκει ξανά τον ρυθμό του.

Η ευτυχία και η δυστηχία είναι μια εσωτερική κατάσταση που μοιάζει με το εκκρεμές που πηγαίνει πέρα δώθε. Η ευτυχία μάς ανακουφίζει. Οι προκλήσεις μάς σμιλεύουν και μας βοηθούν να εμπιστευτούμε τη ζωή λίγο περισσότερο. Να παραδινόμαστε στη ροή χωρίς να παραιτούμαστε. Να κάνουμε αυτό που χρειάζεται και μετά να αφήνουμε χώρο για την εξέλιξη που έρχεται. Θυμήσου κανένας δεν εξελίχθηκε από μια εύκολη ζωή.

Μπροστά σε μια δυσκολία, μπορείς να επιτρέψεις στον εαυτό σου λίγο χρόνο για να νιώσει. Και μετά να κάνεις το επόμενο μικρό βήμα. Η ζωή δεν μάς αλλάζει στα εύκολα. Μας αλλάζει όταν τολμάμε να κοιτάξουμε τις προκλήσεις χωρίς να μένουμε στην πίκρα. Εκεί, κάτι μέσα μας γίνεται πιο ήρεμο και πιο αληθινό. Και τότε η ευτυχία δεν είναι στόχος. Είναι ξεκούραση, ανακούφιση και χαλάρωση από τους ρυθμούς της ζωής.

Με αγάπη,
Έλενα