Το μυστικό για εσωτερική γαλήνη

Το μυστικό για εσωτερική γαλήνη είναι να μη σε νοιάζει τι θα συμβεί μετά. Όχι γιατί δεν έχει σημασία η ζωή σου, αλλά γιατί η γαλήνη δεν μπορεί να εξαρτάται από κάτι που δεν έχει ακόμη έρθει. Η φράση αυτή ακούγεται αφοπλιστικά απλή και συχνά παρεξηγείται. Μπορεί να μοιάζει αδιάφορη, επιπόλαιη ή ακόμη και σαν παραίτηση. Κι όμως, κάτω από αυτή τη λιτότητα υπάρχει μια βαθιά κατανόηση για τον τρόπο που λειτουργεί ο νους και για τη σχέση σου με τον χρόνο.

Ο νους σπάνια μένει στο παρόν. Η φυσική του κίνηση είναι να επιστρέφει σε ό,τι έγινε ή να προβάλλει σε ό,τι θα μπορούσε να συμβεί. Εκεί γεννιέται το άγχος, όχι τυχαία, αλλά ως εσωτερική αναστάτωση που εμφανίζεται όταν το σώμα βρίσκεται εδώ, ενώ ο νους ζει αλλού. Η σκέψη προσπαθεί να προλάβει, να προστατεύσει, να ελέγξει. Και σιγά σιγά, το μετά, γίνεται τόπος μόνιμης κατοικίας.

Το «δεν σε νοιάζει τι θα συμβεί μετά» δεν μιλά για αδιαφορία. Δεν σημαίνει ότι παύεις να φροντίζεις ή να συμμετέχεις στη ζωή σου ή να έχεις τους στόχους σου. Σημαίνει ότι παύεις να καθορίζεις την εσωτερική σου ισορροπία στο αποτέλεσμα. Κάνεις αυτό που χρειάζεται, είσαι παρούσα και οι καρποί των όσων κάνεις, αφήνονται στο άγνωστο. Η πράξη παραμένει ζωντανή, η ένταση όμως χαλαρώνει όταν δεν υπάρχουν προσδοκίες.

Μέσα σε αυτή την αποστασιοποίηση από το αποτέλεσμα, αρχίζει να φαίνεται η εσωτερική γαλήνη. Όχι ως κάτι που κατακτιέται, αλλά ως κάτι που αποκαλύπτεται όταν η προσκόλληση στον μέλλον μαλακώνει. Η γαλήνη δεν απουσιάζει από τη ζωή σου. Υπάρχει ακόμη και στον πιο ταραγμένο άνθρωπο, απλώς συχνά μένει σκεπασμένη. Το ζω στο τώρα δεν είναι προσπάθεια συγκέντρωσης. Είναι η στιγμή που η προσοχή παύει να τρέχει μπροστά ή να επιστρέφει στο παρελθόν και ακουμπά φυσικά σε αυτό που ήδη υπάρχει, σε αυτό που συμβαίνει αυτήν εδώ τη στιγμή.

Η αποδοχή των γεγονότων όπως ακριβώς συμβαίνουν, παίζει καθοριστικό ρόλο. Δεν είναι παραίτηση από τη ζωή, αλλά μια ήρεμη συνάντηση μαζί της. Όταν το παρόν δεν χρειάζεται να οδηγήσει κάπου, όταν δεν φορτώνεται με την απαίτηση να εξασφαλίσει ασφάλεια για το μέλλον, τότε ο νους αρχίζει να μαλακώνει. Οι σκέψεις συνεχίζουν να περνούν, αλλά δεν σε κυβερνούν πια.

Σε αυτή την εσωτερική μετατόπιση, η γαλήνη δεν εξαρτάται από το αν όλα θα πάνε καλά. Η εσωτερική γαλήνη υπάρχει πριν από κάθε εξέλιξη, πριν από κάθε δράση, πριν από κάθε αντίδραση. Άλλωστε είναι η ποιότητα της ψυχής σου, η μόνη σταθερά στη ζωή σου. Η εμπειρία της ζωής γίνεται πιο καθαρή, πιο άμεση. Το τώρα παύει να είναι ένα πέρασμα προς κάτι άλλο και γίνεται μόνιμος τόπος παρουσίας.

Ίσως τελικά αυτό που ηρεμεί τον νου δεν είναι η βεβαιότητα για το μέλλον, αλλά η βαθιά εμπιστοσύνη ότι δεν χρειάζεται να ανησυχείς πριν έρθει. Εκεί, μέσα σε αυτή την απλότητα, η εσωτερική γαλήνη δεν ζητά εξηγήσεις. Είναι ήδη εδώ.

Με αγάπη,
Έλενα