Καλώς ήρθες κούραση – Πώς να αντιμετωπίσεις την κούραση

Η κούραση έρχεται συχνά πριν ακόμη τη συνειδητοποιήσεις. Μπορεί να νιώθεις πως όλα είναι λίγο πιο βαριά, λίγο πιο αργά, λίγο πιο μακριά για να τα φτάσεις… και όλα αυτά είναι περισσότερα απ’ όσο αντέχεις. Δεν είναι αδυναμία να κουράζεσαι. Είναι τρόπος του σώματος και της ψυχής να σου πουν ότι χρειάζεται να κάνεις παύση. Η κούραση δεν ζητά εξήγηση, ζητά να ακουστεί.

Πολλές φορές προσπαθούμε να την προσπεράσουμε, να τη σπρώξουμε στο πλάι, να συνεχίσουμε σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Μα η κούραση δεν εξαφανίζεται επειδή δεν την κοιτάς. Συσσωρεύεται. Όταν την αγγίζεις με επίγνωση, αρχίζει να αποκαλύπτει τι πραγματικά χρειάζεσαι. Κάτω από την κούραση, μπορεί να έχει συσσωρευτεί μια μακρά περίοδος έντασης, μια ανείπωτη πίεση ή μια ανάγκη για ανάσα που έχει καθυστερήσει.

Μην απομακρύνεις την κούραση. Μην νιώθεις ντροπή για αυτή. Κάτσε μαζί της και πες της απαλά: σε ακούω, τι έχεις να μου πεις; Άφησέ τη να γίνει εκείνη η φωνή που δεν άκουγες τόσο καιρό. Παρατήρησε πού τη νιώθεις στο σώμα σου και άφησε την αναπνοή να κινηθεί μέσα σε εκείνο το σημείο. Η κούραση δεν χρειάζεται να την διορθώσεις. Χρειάζεται να την τιμήσεις. Να της πεις: εδώ είμαι.

Αν η ημέρα είναι γεμάτη και νιώθεις να σέρνεις τον εαυτό σου, τοποθέτησε για λίγο το χέρι στην κοιλιά ή στο στήθος και μείνε εκεί. Ρώτησε την κούραση: τι θα με ανακουφίσει σήμερα. Μπορεί να αναδυθεί μια απλή απάντηση, μια εικόνα ή απλά μια αίσθηση που σου δείχνει πως η φροντίδα δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη για να είναι αληθινή. Κάθε μικρή πράξη ξεκούρασης μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την εσωτερική σου στάση.

Κάποια στιγμή θα δεις ότι η κούραση δεν ήρθε για να σε σταματήσει. Ήρθε για να σε επαναφέρει στον ρυθμό που χρειάζεσαι στη ζωή σου. Έναν ρυθμό που δεν μετριέται σε παραγωγικότητα αλλά σε αλήθεια. Όταν την υποδέχεσαι αντί να τη σπρώχνεις, γίνεται σύμμαχος. Σου μαθαίνει να ακούς πιο βαθιά και να προχωράς με περισσότερη φροντίδα προς τον εαυτό σου.

Με αγάπη,
Έλενα