Καλώς ήρθες ελπίδα – Πώς να διαχειριστείς την ελπίδα

Η ελπίδα δεν είναι εκείνο το φως που περιμένεις να σε βρει. Δεν είναι μια υπόσχεση ότι το αύριο θα είναι καλύτερο, ούτε ένας αόριστος ψίθυρος πως κάτι θα αλλάξει από μόνο του. Η ελπίδα είναι πιο γήινη, πιο ανθρώπινη και πιο απαιτητική από όσο νομίζουμε. Δεν έρχεται για να σε απαλλάξει από την ευθύνη σου. Έρχεται για να σου θυμίσει ότι έχεις ακόμη τη διάθεση να συμμετέχεις στη ζωή σου.

Υπάρχει μια μορφή ελπίδας που είναι παθητική. Είναι εκείνη που σε αφήνει να περιμένεις να συμβεί κάτι έξω από εσένα. Να αλλάξει κάποιος άλλος μια κατάσταση, να παρουσιαστεί μια λύση χωρίς τη δική σου προσπάθεια, να ανοίξει ο δρόμος χωρίς να κάνεις ούτε ένα μικρό βήμα. Αυτή η ελπίδα κουράζει. Σε κρατά σε μια αναμονή που μοιάζει με παύση και σου δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι κάποια στιγμή το μέλλον θα έρθει να σε σώσει.

Υπάρχει όμως και μια άλλη μορφή ελπίδας. Η ενεργή ελπίδα. Εκείνη που είναι απλή και αθόρυβη. Δεν απαιτεί από το μέλλον να σου χρωστά. Δεν δεσμεύεται με αποτέλεσμα. Είναι μια μικρή εσωτερική κίνηση που σε οδηγεί να πεις: θα κάνω αυτό που μπορώ σήμερα. Η ενεργή ελπίδα δεν περιμένει. Συμμετέχει. Είναι μια πράξη παρουσίας, μια πράξη επιλογής, μια απαλή κίνηση προς τα εμπρός χωρίς να χρειάζεται να γνωρίζεις το πού θα σε οδηγήσει.

Μερικές φορές η ελπίδα δυναμώνει και μοιάζει με ενθουσιασμό. Άλλες φορές είναι τόσο λεπτή που σχεδόν δεν την νιώθεις. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις χρειάζεται διαχείριση. Γιατί η υπερβολική ελπίδα μπορεί να γίνει προσδοκία και η προσδοκία φέρνει βάρος. Και η ελάχιστη ελπίδα μπορεί να μοιάζει σαν να σβήνει πριν καν γεννηθεί. Η ισορροπία βρίσκεται στο να της επιτρέπεις να υπάρχει, χωρίς να τη φουσκώνεις και χωρίς να την πιέζεις.

Αν κάποια στιγμή νιώσεις την ελπίδα να σε γεμίζει, παρατήρησέ την με αποστασιοποίηση. Η αποστασιοποίηση είναι η ψύχραιμη ματιά του νου για να βλέπει αντικειμενικά όλα όσα συμβαίνουν. Ρώτησε τον εαυτό σου: τι με κάνει να ανοίγω χώρο αυτή τη στιγμή για την ελπίδα; Περιμένω κάτι να αλλάξει από μόνο του ή αποφασίζω να κάνω βήματα προς μια κατεύθυνση; Η ελπίδα σε βοηθά να κάνεις το πρώτο βήμα που σε φέρνει πιο κοντά σε αυτό που θέλεις, χωρίς να απαιτείς να αλλάξει ολόκληρη η ζωή σου μέσα σε μια μέρα και μάλιστα χωρίς να προσπαθήσεις.

Η ελπίδα δεν είναι ο στόχος. Είναι η κατεύθυνση. Είναι η ικανότητα να προχωράς με μια ήσυχη διάθεση, ότι κάτι μπορεί να μετακινηθεί μέσα από τη συμμετοχή σου και όχι μέσα από την αναμονή σου. Όταν τη διαχειρίζεσαι με ευγένεια, γίνεται μια δύναμη που δεν σε κρατά σε εγρήγορση αλλά σε κίνηση. Μια δύναμη που σε βοηθά να βλέπεις πέρα από τις δυσκολίες χωρίς να χάνεις τη γείωσή σου.

Κάποια στιγμή θα δεις ότι η ελπίδα δεν ήταν ποτέ μια υπόσχεση για το τι θα γίνει. Ήταν μια πρόσκληση για το πώς μπορείς να σταθείς μέσα σε αυτό που γίνεται τώρα. Και όταν την υποδέχεσαι έτσι χωρίς εξάρτηση και χωρίς αναμονή, γίνεται ένας ήρεμος τρόπος να συνεχίσεις. Ένα μαλακό βήμα προς τη ζωή.

Με αγάπη,
Έλενα