Καλώς ήρθε ο ενθουσιασμός – Πώς να διαχειριστείς τον ενθουσιασμό

Ο ενθουσιασμός εμφανίζεται σαν μια μικρή σπίθα μέσα σου. Ένα άνοιγμα που σε κάνει να νιώθεις ζωντανή, γεμάτη ιδέες και έτοιμη να ξεκινήσεις κάτι νέο. Είναι ένα όμορφο συναίσθημα γιατί θυμίζει πως η ζωή μπορεί ακόμη να σε εκπλήσσει, πως κάτι μπορεί να κινηθεί μέσα σου και να σου δώσει κατεύθυνση. Ταυτόχρονα όμως είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα συναισθήματα γιατί εύκολα υψώνεται πάνω από το σώμα σου και σε απομακρύνει από τη γείωση.

Ο ενθουσιασμός μπορεί να σε οδηγήσει να δεις τα πράγματα πιο φωτεινά από όσο είναι. Μπορεί να δημιουργήσει προσδοκίες που δεν στηρίζονται ακόμη στην πραγματικότητα. Μπορεί να σε ωθήσει να τρέξεις πιο γρήγορα από όσο αντέχεις. Και όταν πέσει ο ρυθμός, αφήνει πίσω του μια μικρή απογοήτευση που δεν οφείλεται σε λάθος αλλά στην υπερβολή. Γι αυτό χρειάζεται διαχείριση… όχι περιορισμό.

Υπάρχει και μια πιο λεπτή μορφή ενθουσιασμού. Είναι εκείνος ο ήρεμος ενθουσιασμός που μοιάζει με εσωτερικό χαμόγελο. Δεν απαιτεί να κάνεις μεγάλα βήματα, δεν ζητά επιβεβαίωση, δεν σε σπρώχνει. Είναι απλώς μια απαλή κίνηση που σε οδηγεί να ανοίξεις λίγο χώρο για κάτι που θέλεις. Αυτός ο ενθουσιασμός γεννιέται από μέσα και δεν εξαρτάται από εξωτερικές συνθήκες. Είναι πιο σταθερός, πιο αληθινός, πιο γειωμένος.

Αν κάποια στιγμή νιώσεις τον ενθουσιασμό να ανεβαίνει πολύ, παρατήρησέ τον με επίγνωση. Η ψύχραιμη ματιά του νου βοηθάει να κρατήσεις μια εσωτερική απόσταση από το συναίσθημα χωρίς να σε κατακλύσει. Ρώτησε τον εαυτό σου ποιο μικρό βήμα μπορώ να κάνω χωρίς να χαθώ στην ταχύτητα. Ο ενθουσιασμός δεν χρειάζεται να γίνει άλμα. Μπορεί να γίνει μια μικρή κίνηση που τιμά την ενέργειά σου χωρίς να σε εξαντλεί. Μπορεί να γίνει σημείο εκκίνησης… όχι απόδειξη αξίας. Όταν τον διαχειρίζεσαι με αυτό τον τρόπο, παραμένει καθαρός.

Ο ενθουσιασμός γίνεται παγίδα μόνο όταν τον συγχέεις με ένα προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Όταν νομίζεις ότι πρέπει να διαρκεί για να έχει νόημα. Όταν πιστεύεις πως η απουσία του σημαίνει ότι κάτι πήγε λάθος. Η αλήθεια είναι πως ο ενθουσιασμός είναι κύμα. Ξεκινά δυνατά απαλύνει κινείται ξανά και επιστρέφει όταν το πεδίο μέσα σου είναι έτοιμο. Δεν είναι κάτι που χάνεται. Είναι κάτι που αλλάζει μορφή.

Κάποια στιγμή θα δεις ότι ο ενθουσιασμός δεν ήρθε για να σε απογειώσει. Ήρθε για να σου δείξει προς τα πού κινείται η καρδιά σου. Και όταν τον διαχειρίζεσαι χωρίς να τον κρατάς σφιχτά, γίνεται μια ήρεμη φλόγα που φωτίζει χωρίς να καίει. Μια ενέργεια που σε συνοδεύει χωρίς να σε εξαντλεί. Μια πρόσκληση να ζήσεις με περισσότερη αλήθεια και λιγότερη βιασύνη.

Με αγάπη,
Έλενα