Ο χειμώνας της καρδιάς και η ανάγκη για ηρεμία

Υπάρχουν περίοδοι που η καρδιά μοιάζει να μπαίνει σε χειμώνα. Όχι γιατί κάτι χάλασε, αλλά γιατί κάτι μέσα της μαζεύεται προς τα μέσα. Η ενέργεια πέφτει. Η διάθεση για πολλά μειώνεται. Η ανάγκη για σιωπή μεγαλώνει. Δεν είναι απουσία ζωής. Είναι αλλαγή ρυθμού.

Ο χειμώνας της καρδιάς δεν έρχεται για να σε σταματήσει. Έρχεται για να σου ζητήσει λιγότερα. Λιγότερες εξηγήσεις. Λιγότερες υποχρεώσεις. Λιγότερη προσπάθεια να είσαι αλλού από εκεί που βρίσκεσαι. Η καρδιά δεν αντέχει να ανθίζει συνέχεια. Χρειάζεται και χρόνο να ξεκουραστεί.

Συχνά προσπαθούμε να διορθώσουμε αυτή την κατάσταση. Να την γεμίσουμε με δραστηριότητα. Να την σκεπάσουμε με αισιοδοξία. Να την ξεπεράσουμε γρήγορα. Όμως ο χειμώνας δεν ζητά λύση. Ζητά χώρο. Ζητά ηρεμία. Ζητά να μην τον πολεμήσεις.

Όταν η καρδιά μπαίνει σε χειμώνα, συνήθως έχει προηγηθεί κάτι που την κούρασε. Ένας μακρύς κύκλος προσπάθειας. Μια περίοδος έντασης. Μια ανάγκη να κρατηθούν ισορροπίες που δεν αντέχονταν άλλο. Τότε εμφανίζεται αυτή η εσωτερική παύση που δεν έχει όνομα, αλλά έχει βάρος.

Η ηρεμία σε αυτή τη φάση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Δεν σημαίνει ακινησία. Σημαίνει απλότητα. Να κάνεις λιγότερα. Να μιλάς λιγότερο. Να επιτρέπεις στον εαυτό σου να μην είναι κοινωνική, δημιουργική, δυνατή. Η ηρεμία είναι ο τρόπος της καρδιάς να επανέλθει στον ρυθμό της.

Όπως η φύση τον χειμώνα δεν καρποφορεί αλλά δουλεύει υπόγεια, έτσι και η καρδιά σε αυτή τη φάση δεν φαίνεται παραγωγική, αλλά αναδιοργανώνεται. Ξεκαθαρίζει τι κουβαλά άσκοπα. Τι δεν της ανήκει πια. Τι χρειάζεται να αφήσει.

Ο χειμώνας της καρδιάς δεν είναι κατάθλιψη απαραίτητα. Είναι μια φάση εσωστρέφειας. Ένα διάστημα που το έξω κουράζει και το μέσα ζητά προσοχή. Αν του δώσεις χώρο, περνά πιο ήσυχα. Αν τον πιέσεις, βαθαίνει.

Η καρδιά δεν θέλει να την σώσεις από τον χειμώνα της. Θέλει να την συνοδεύσεις μέσα σε αυτόν. Να της πεις: σε βλέπω. Σε ακούω. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα τώρα. Αυτή η στάση δεν επιταχύνει την άνοιξη. Την προετοιμάζει.

Κάποια στιγμή, χωρίς να το καταλάβεις, κάτι αρχίζει να μαλακώνει. Η ανάγκη για επαφή επιστρέφει. Η όρεξη για κίνηση ξαναφαίνεται. Όχι με ένταση, αλλά με φυσικότητα. Γιατί ο χειμώνας έκανε τη δουλειά του.

Ο χειμώνας της καρδιάς δεν είναι απουσία φωτός. Είναι φως που γυρίζει προς τα μέσα. Και όταν τιμάς αυτή την ανάγκη για ηρεμία, δεν χάνεις χρόνο από τη ζωή σου. Χτίζεις τον χώρο όπου η ζωή μπορεί να επιστρέψει πιο αληθινά.

Με αγάπη,
Έλενα